Nga Muriel
“Drita e diellit thuhet se është dezinfektuesi më i mirë.”
— Louis D. Brandeis
Ka procese gjyqësore që vendosin për fatin e një individi. Dhe ka procese që provojnë nëse drejtësia është e gatshme të zbatojë të njëjtin standard për këdo që ushtron pushtet.
Rasti i kryetarit të Bashkisë së Shkodrës, Benet Beci, i përket kësaj kategorie.
SPAK e ka dërguar atë në gjykim për akuzën e shkeljes së barazisë në tendera, lidhur me periudhën kur drejtonte KESH-in. Për fajësinë ose pafajësinë do të vendosë vetëm gjykata.
Por ky nuk është fundi i pyetjeve. Në fakt, pikërisht këtu ato fillojnë.
Nëse një funksionar i lartë publik hetohet për mënyrën se si janë administruar fondet publike, a është shoqëruar ky proces edhe me një verifikim të plotë financiar të pasurisë së tij?
Nëse një verifikim i tillë është kryer, opinioni publik ka interes legjitim ta dijë. Nëse nuk është kryer, lind natyrshëm pyetja: pse?
Kjo nuk është një kërkesë për të paragjykuar një person. Është kërkesa që drejtësia të mos hetojë vetëm procedurën, por edhe përfitimin e mundshëm ekonomik, nëse faktet dhe ligji e justifikojnë një hetim të tillë.
Benet Beci ka mbajtur funksione të rëndësishme në administrimin e fondeve publike. Sa më i madh pushteti publik, aq më i lartë duhet të jetë standardi i kontrollit dhe transparencës.
Ligji shqiptar njeh mekanizma për hetimin financiar dhe pasuror. Këto instrumente ekzistojnë sepse korrupsioni, nëse provohet, nuk përfundon te një vendim administrativ; ai mund të lërë gjurmë në rrjedhën e parave dhe në pasuri.
Nëse një hetim financiar është kryer edhe në këtë rast, institucionet mund ta sqarojnë publikun, brenda kufijve që lejon ligji. Nëse nuk është kryer, atëherë pyetja mbetet po aq legjitime: pse nuk u përdorën të gjitha instrumentet që sistemi juridik ofron?
Kjo është një provë për besueshmërinë e SPAK-ut dhe GJKKO-së. Sepse qytetarët presin jo vetëm një proces penal, por edhe sigurinë se çdo pyetje thelbësore është verifikuar.
Në fund, prova më e madhe e drejtësisë nuk është vetëm ngritja e një akuze. Është aftësia për të mos lënë pa hetuar asnjë pyetje thelbësore mbi pasurinë, kur ligji dhe faktet e bëjnë të arsyeshëm një verifikim të tillë.
Sepse drita e diellit nuk duhet të ndriçojë vetëm mbi procedurën. Ajo duhet të ndriçojë edhe mbi pasurinë.